Facebook Like ก็เป็น…เรื่องที่ผ่านไปแล้ว

Share Button

วันนี้เป็นอีก 1 วันที่น่าจะต้องบันทึกเอาไว้เป็นการส่วนตัว เพราะบทความที่เขียนลงไปบน thumbsup กลายเป็นเรื่องราวที่ใครหลายคนพูดถึงถึงเจตนาว่าต้องการอะไรกันแน่กับการเขียนสไตล์นี้ ซึ่งจะว่าไปแล้วก็คาดเอาไว้เล็กๆ แล้วว่าจะต้องมีอะไรแบบนี้เกิดขึ้น แต่ก็ไม่นึกว่าจะใหญ่ขนาดนี้ (ถถถ) …ข่าวนี้เลย เพิ่ม Like บน Facebook Page …คือการสร้างแค่ตัวเลข มิใช่การสร้างธุรกิจของคุณ

Share Button

รสชาติความเป็นคน

Share Button

รสชาติความเป็นคน นานแล้วที่ไม่ได้ฟังเพลงนี้ จำได้อย่างแม่นยำว่าเป็นของป้ามาช่าที่ร้องต้นฉบับเอาไว้ได้อย่างดี เพลงนี้โผล่ขึ้นมาเพราะโพสต์บน Facebook ของน้องโอ๋ Nuakiko ที่พิมพ์เนื้อเพลงนี้ลงไป จนผมต้องหามาฟังจาก YouTube อีกครั้ง เรื่องของเรื่องคือฟังเพลงนี้ไปหลายๆ รอบแล้วมันก็สะกิดความคิดของตัวเองนิดหน่อย (ถึงตอนนี้ก็ฟังเป็นรอบที่ 10 กว่าๆ และยังคงฟังขณะที่พิมพ์อยู่ตอนนี้) ไม่มีอะไรมากครับ เรามีทั้งดี ทั้งแย่ในแต่ละช่วงชีวิตของเรา มันจะให้ดีไปตลอดเวลาก็คงไม่ได้ เรามีจุดสูงสุด ก็ต้องมีจุดต่ำสุด สลับกันไป ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจ เพียงแค่เราจะใช้ชีวิตอย่างไรให้คุ้มค่ามากที่สุด เพื่อที่เราจะได้รู้ซึ้งถึง รสชาติความเป็นคน  

Share Button

เมื่อเนื้อหาในบล็อกผมไปโผล่ในชีทวิชา Software Testing ที่ ม.ขอนแก่น

Share Button

นานมาแล้วครับที่ผมเคยเขียนเรื่องเกี่ยวกับการทำ Software Testing ใน QA Knowledge เนื่องจากช่วงชีวิตของผมในตอนนั้นยังคงเวียนว่ายอยู่ในนั้นอยู่ (แต่ปัจจุบันไม่ได้ทำแล้วนะครับ แค่ก็ยังเอาความรู้บางส่วนมาใช้ทำงานใหม่อยู่บ้าง) เมื่อคืนมีน้องฝึกงานที่เคยอยู่ทีมใหญ่ด้วยกัน Tag รูปนึงมาหาผมกลางดึก เป็นรูปชีทเรียน ป.ตรี ที่ม.ขอนแก่น วิชา Software Testing ที่ตอนแรกผมก็งง ๆ ว่าจะ tag ทำแมวทำไมฟร่ะ พอมาได้อ่านก็เฮ้ยยย ชื่อกรูนี่หว่า 555

Share Button

ความเชื่อ Bodyslam อากาศ ปล่อย แสงสุดท้าย ปลายทาง ชีวิตเป็นของเรา ทางกลับบ้าน

Share Button

วันนี้ผมว่างในรอบหลายๆ สัปดาห์ เลยพอจะมีเวลาส่วนตัวเหมือนมนุษย์เงินเดือนกับเขาบ้าง เลยเลือกที่จะไปเดินที่สวนจตุจักรด้วยการเดินไปจากคอนโดที่อยู่แถวๆ สะพานควายซึ่งผมเดินไปเป็นปกติอยู่แล้ว (ระยะทางประมาณกิโลครึ่งได้) ปกติการไปเดินตลาดนัดจตุจักรของผมนั้นก็จะเน้นจับฉ่ายไปเรื่อยๆ ไม่มีจุดหมาย อยากซื้ออะไรก็ซื้อ ไม่เหมือนหลายๆ คนที่ชอบไปเดินกันว่าอยากจะได้นั่นนี่ ซึ่งวันนี้อยู่ดีดีก็ได้เสื้อยืดมาใส่เล่น 3 ตัว – -” แต่ประเด็นนั้นไม่ได้อยู่ที่การซื้อของหรอกครับ มันอยู่ที่ผมเหลือบไปเห็นร้านขาย DVD เถื่อน ซึ่งจริงๆ ก็หาได้ที่วไป แต่สิ่งที่ผมหยุดดูคือเขากำลังเปิดคอนเสิร์ต Bodyslam นั่งเล่นอยู่ เป็นช่วงลุงป๊อดกำลังร้องกับลุงตูน ผมก็เลยนึกในใจ ออกแล้วเหรอนี่ อีกใจก็ เอ้า! กรูลืมไปดูที่โรงหนังจนมันออกเป็นแผ่นแล้ว…

Share Button

“สุหฤท” คุณคือตัวเต็งผู้ว่ากทม.ในครั้งต่อไป (ถ้าพี่เขาลงนะ)

Share Button

ตอนที่เขียนนี้เหลืออีกไม่กี่วันจะถึงวันเลือกตั้งผู้ว่ากทม.2556 ซึ่งครั้งนี้ผู้สมัครก็เป็นหน้าใหม่ๆ ด้วย backup หน้าเดิมๆ แต่สำหรับครั้งนี้สิ่งที่มีอิทธิผลอย่างมากในการหาเสียงก็คือมีผู้สมัครจากสังกัดอิสระหลายท่านและน่าสนใจอย่างมาก (ซึ่งก็มีทั้งอิสระแบบนามธรรมและรูปธรรม ตามการเมืองไทยสไตล์) และคนที่ผมให้ความสนใจที่สุดในการเลือกตั้งครั้งนี้ก็คือการลงเลือกตั้งของคุณสุหฤท สยามวาลา เจ้าของเครื่องเขียนตราช้าง ที่หันจากการ spin แผ่นบน turntable มาลงสนามเลือกตั้งครั้งแรก ล้อฟรี สำหรับคนอื่นๆ ผมไม่ขอพูดถึงนะครับ เพราะเบื่อมาก และขอให้ปิดหน้าเว็บนี้ไปได้เลย เตือนแล้วนะ เพราะผมจะแซะแหลก 555555555… การเลือกตั้งผู้ว่าครั้งนี้นับเป็นครั้งแรกของผม เพราะผมเพิ่งจะย้ายทะเบียนบ้านมาอยู่ในกทม.เนื่องจากต้องเอาชื่อเข้าคอนโดอย่างเป็นทางการ แต่ถ้านับการเลือกตั้งอื่นๆ ด้วย ผมก็เลือกตอนเลือกตั้งใหญ่มาแล้ว 1 ครั้ง ซึ่งผมเลือกเบอร์ 5 คุณชูวิทย์ แบบไม่ต้องหาเหตุผลใดๆ และดีใจที่ทำงานได้สมกับคะแนนเสียงที่มีคนเลือกให้เข้าไป ซึ่งก็ดีกว่าคนเกือบทั้งสภาเลย oops…

Share Button

พิศณุ นิลกลัด กับเส้นทางเดินใหม่ที่ไม่ต่างจากตัน อิชิตัน

Share Button

ต้นปีที่แล้วเคยเขียนเรื่องคุณตัน อิชิตัน กับแคมเปญที่มีคนบอกว่าไปลอกมาจากโออิชิ (คือไปลอกความคิดของเขาเอง) พร้อมทั้งทำทุกๆ อย่างในกิจการที่เหมือนกับที่เขาเคยทำให้โออิชินั่นแหละ สิ่งที่อยากจะเขียนเป็นสิ่งที่ผมนึกแล้วแว๊บขึ้นมาทันทีที่ได้รู้ข่าวลือเมื่อช่วงปลายปี 2555 เพราะนี่มันเหมือนที่คุณตันทำมาเลยนี่หว่า ข่าวนั้นสร้างความฮือฮาให้กับวงการข่าวในเมืองไทยนั่นคือ การย้ายของผู้ประกาศข่าวที่อยู่กับช่อง 7 มานานมากไปสู่ช่องที่มีมาเฟียคุม นั่นคือคุณพิศณุ นิลกลัด มีนามปากกาว่า เตยหอม ผู้ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกีฬาแทบจะทุกอย่าง โดยเฉพาะกอล์ฟ ซึ่งรายการที่ทำให้เป็นที่จดจำได้ดีคือ กอล์ฟทิป (กับซีร๊อส) ฉายหลังละครช่อง 7 ตอน 4 ทุ่ม จริงๆ แล้วก็ไม่ใช่สิ่งที่แปลกอะไร เพราะทุกอย่างย่อมมีการเปลี่ยนแปลง คนเราก็ต้องดิ้นรนเพื่อหาสิ่งที่ตนคิดว่าดีกว่าอยู่เสมอ ก็เหมือนกับผู้ประกาศข่าวจากช่อง 7 ที่ย้ายไปหาครอบครัวมาเฟียก่อนหน้านี้ก็หลายคน ไม่ว่าจะเป็น ไก่ ภาษิต, เอิ้น ปานระพี, ลุงคำรณ หว่านหวังศรี, เชิงชาย หว่างอุ่น ล่าสุดและที่ฮือฮาที่สุดก็คือคนล่าสุดที่มาซบอกครอบครัวมาเฟียนี่แหละ… (ไม่ต้องรวมคุณป้าแดง เจ้าแม่หมอชิตที่ย้ายมาหาครอบครัวมาเฟียแล้วเช่นกัน) ผมไม่รู้ตื้นลึกหนาบางของการย้ายหรอกนะครับ เพราะผมไม่ใช่คนที่จะจุ้นไปซะทุกเรื่อง แต่สิ่งที่ผมจะหยิบมาเป็นประเด็นเขียนก็คือ เส้นทางการสร้างรายการในช่องใหม่พระราม 4 นั่นมันแทบจะเหมือนกันเลยกับสิ่งที่คุณตันทำกับอิชิตัน

Share Button