5 วิธีหา Free Wi-Fi ใช้ในโตเกียว

Featured Image
Share Button

มนุษย์ที่ไปเมืองนอกเมืองนามักจะต้องแช๊ะแล้วแชร์กันแบบ Real-Time ตามสไตล์ซึเนโอะ (ยืมจาก @arjin) และแน่นอน ส่วนสำคัญที่ขาดไม่ได้นอกจากสมาร์ทโฟน และแท็บเล็ตแล้ว อินเทอร์เน็ตก็มีส่วนสำคัญ (มาก) การไปโตเกียวจริงๆ แล้วมีหลายตัวเลือกมากสำหรับคนที่ติดเน็ต ซึ่งส่วนใหญ่จะเสียเงินแทบทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นแบบ Roaming จากค่ายมือถือไปเลยซึ่งก็หลายพันอยู่ หรือแบบเช่า Pocket Wi-Fi จากเมืองไทยไปแบ่งๆ กันใช้เน็ต (ซึ่งอันนี้ใครไป 3-4 คนจะแซ่บมาก เพราะหารออกมาแล้วตกคนนึงเสียเงินกันเพียง 500-600 บาทเอง)

Share Button

Tokyo Metro Open Ticket บัตรนั่งรถ Metro แบบไม่แพงเท่ามนุษย์โตเกียว

Featured Image
Share Button

ผมเพิ่งกลับมาจากเที่ยวญี่ปุ่นเป็นครั้งที่ 2 ในชีวิตครับ รอบนี้เตรียมตัวแย่กว่าเดิมมาก เพราะคิดว่าจะอยู่เฉพาะแต่ในโตเกียว เลยแทบไม่มีการวางแผนอะไรเลยนอกจากมีกำหนดจุดคร่าวๆ ว่าจะไปที่ไหนบ้าง แต่การจะไปแต่ละที่มันก็ต้องมีการเดินทางซึ่งรถไฟก็คือพาหนะหลักสำหรับการเดินทาง (ไม่นับว่าที่เดินเที่ยวเล่นอีกไม่ต่ำกว่าวันละ 15 กิโลเมตร) บล็อกนี้เลยจะแนะนำบัตรที่จะช่วยให้ประหยัดค่าเดินทางจากปกติที่คนที่อยู่อาศัยในโตเกียวหรือบางท่านที่ไม่รู้ให้ได้ทราบกันนะครับ

Share Button

ไดอารี่หนีเที่ยวญี่ปุ่นเฉพาะกิจ #7 บ๊าย บาย โตเกียว เดี๋ยวมาซ้ำ!

Share Button

มาถึงตอนสุดท้ายหล่ะครับ (แล้วมันก็อู้จนข้ามมาอีกปีจนได้)  วันสุดท้ายผมกลับมาที่โตเกียวอีกครั้ง เพื่อมาพัก 1 คืนก่อนจะบินกลับเมืองบางกอก โดยตอนแรกนัดกับ @redlovetree และ @besutoอย่างดีว่าจะเจอกันก่อนกลับ แต่อย่างที่ผมบอกไปเมื่อตอนที่แล้ว ว่าผมตกรถไฟชั่วโมงนึง เลยทำให้ไม่ได้เจอกับเบสเลย เพราะเบสต้องไปทำงานในตอนเย็นต่อยาวเลย อดจ้อย… ด้วยสาเหตุว่าเป็นวันสุดท้าย เลยอยากเซฟค่าห้องพัก เลยหาห้องถูกพักและสุดท้ายได้ที่ Khaosan Samurai และอย่างที่ผมบอกไปว่าอย่าไปพัก เพราะมันห่วยบรมห่วยจริงๆ ไม่ว่าจะความไกลของที่พักจากรถไฟใต้ดิน, พนักงานห่วยๆ, ตัวห้องพักและความน่ากลัวของห้อง ทำให้ผมบอกได้เต็มปากว่า ถ้าจะไป ตัดตัวเลือกที่นี่ไปไกลๆ เลย ผมจัดการวางกระเป๋าแล้วดีดตัวออกไปหาแคทโตะเลยทันที ที่รปปงหงิ (Roppongi)

Share Button

ไดอารี่หนีเที่ยวญี่ปุ่นเฉพาะกิจ – #2 ลืมแก่

Share Button

ก่อนอื่น ขออนุญาตดีใจก่อนครับ เพราะคนเข้ามาอ่านเยอะพอสมควรเลย ทั้งๆ ที่มันเป็น Blog IT แท้ๆ แต่ผมก็ทะลึ่งทำเป็นไดอารี่ซะแล้ว ฮ่าๆ ยังไม่แน่ใจว่าจะมีกี่ตอนนะครับ เพราะว่าไปมา 10 วัน เรื่องเล่าเรื่องบ่นก็เยอะตามจำนวนวัน แต่ก็จะพยายามเล่าสิ่งที่พบที่เจอ เผื่อว่ามันเป็นประโยชน์กับคนที่คิดจะไปหรืออยากจะไปญี่ปุ่นบ้างสักนิดนึงก็ยังดีครับ ^_^ มาถึงวันที่ 2 และ 3 ในโตเกียว เป็นวันลืมแก่ของผม เพราะที่ที่ผมจะไปนั่นคือ Fujiko·F·Fujio Museum และ Sanrio Puroland แดนอิสาน (อันหลังนี่ผมอยากมาตั้งแต่เรียนม.ปลายแล้วหล่ะครับ คลั่ง sanrio มากๆ ตอนนั้น)

Share Button

ไดอารี่หนีเที่ยวญี่ปุ่นเฉพาะกิจ – #1

Featured Image
Share Button

มนุษย์เงินเดือนทั้งหลาย มักใช้วันหยุดพักร้อน หรือ vacation leave ที่มีอยู่ปีนึง 10-20 วันในการไปพักตากอากาศในที่ต่างๆ ผมก็เป็นอย่างนั้นเหมือนกันครับ แต่ผมชอบหนีไปต่างประเทศอยู่บ่อยๆ ถ้ามีโอกาสและเงิน(อันนี้ประเด็นหลัก) และส่วนใหญ่จะลี้ภัยไปคนเดียว เพราะมันเหมือนได้เป็นการพักผ่อนและเพิ่มค่า exp.ให้ชีวิตอย่างดีและเต็มๆ ไม่ใช่ว่าผมจะไม่ชอบเมืองไทยนะ แต่กลับชอบ lonely planet มากกว่า~ ประเทศหนึ่งในความฝันของผมที่อยากไปมาก นั่นคือญี่ปุ่น ด้วยกิตติศัพท์ความขาว…เอ้ย วัฒนธรรมที่แทรกอยู่ในความล้ำสมัยอย่างลงตัว และที่สำคัญที่สุดคืออาหาร (ที่ผมโคตรชอบ) ทั้งหมดนี้เป็นสาเหตุทำให้ผมกระสันเหลือเกินที่จะต้องไปเยือนให้ได้ และปีนี้อะไรหลายๆ อย่างที่เป็นใจและลงตัว+หนีน้ำไปในตัว เลยถือโอกาสนี้ไปเยือนซะเลย

Share Button