ยินดีด้วยนะ / แสดงความเสียใจด้วยนะ

วันก่อนเห็นทวีตข้อความนึง ผมจำประโยคแบบเต็มๆ ไม่ได้ แต่ความหมายมันเป็นประมาณว่า งานแต่งจะไปหรือไม่ไปก็ได้ แต่ถ้าเป็นงานศพควรต้องไป ก็เลยทำให้นึกถึงเรื่องตัวเองขึ้นมา

ช่วงที่เขียนนี้ คนรู้จักหลายๆ คนทยอยแต่งงาน เริ่มต้นชีวิตครอบครัว แน่นอน มันเป็นเรื่องน่ายินดี แต่ในความยินดี ก็มีบางงานที่เราอยากไปร่วมยินดี(ชิบหาย) ในฐานะคนรู้จักกัน มีข่าวดีน่ายินดีทั้งที เราก็อยากจะไปร่วมยินดีแบบออฟไลน์ต่อหน้าเจ้าตัวและคนที่โชคดี ถึงอาจจะไม่ได้ยินดีถึงตัวก็ตาม แต่อย่างน้อยเขาก็ยังนึกถึงเราอยู่

…แต่เขาไม่ได้ชวนเรา เราจะไปก็คงแปลกๆ

เคยมีอยู่ครั้งนึงมีคนรู้จักแต่งงาน ซึ่งเรารู้อีกทีคือเขาโพสต์รูปงานแต่งที่จัดไปแล้ว เราก็เขียนคอมเมนต์ในเชิงน้อยใจเล็กๆ ไปในโพสต์นั้นว่า

“เห้ย ไม่เห็นชวนพี่ไปงานเลย” (เป็นน้องที่ทำงานเก่าคนนึงที่เราสนิทพอสมควร)

จากนั้นเขาก็ตอบกลับมาว่าในโพสต์นั้น

“ขอโทษทีครับพี่แบงค์ พอดีต้องจัดการญาติผู้ใหญ่ที่จะมางาน เลยไม่ได้เชิญพี่”

จากความรู้สึกที่น้อยใจเล็กๆ ที่ไม่ได้ถูกเชิญ กลายเป็นว่าเราผิดที่เข้าไปสร้างความน้อยใจจากเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องซะอย่างนั้น ผิดจังหวะทุกประการ

นับตั้งแต่นั้น เราเริ่มระวังตัวกับพิมพ์มากขึ้น (อาจจะด้วยอายุที่แก่ตัวลง ความคะนองก็ลดน้อยลงตาม) ทุกครั้งที่เราเห็นงานแต่งของคนที่เรารู้จักและอยากไป เราจะกดและทดความรู้สึกน้อยใจเอาไว้ แล้วเปลี่ยนเป็นไปว่า “ยินดีด้วยนะครับ” แทน

มาช่วงหลังๆ เลยได้พิมพ์แบบนี้ซะเยอะสมใจอยาก 555 แต่ถ้าใครเชิญเรา ถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรง เราไปหมดจริงๆ เพราะเขาเป็นคนออกปากเชิญเราและนึกถึงเรา

แต่สำหรับงานที่มีความโศกเศร้าเสียใจ ถึงเขาไม่ได้เอ่ยปากบอกเรื่องนี้ แต่ขอให้ผมได้รับรู้ ผมจะพยายามไปให้ได้ด้วยตัวเองหากสามารถไปได้ เพราะผมเชื่อว่า เวลาจิตใจมันดาวน์ การไปเจอหรือไปหา หรือแค่ได้เห็นหน้าแบบไม่ต้องพูดกันมันช่วยให้จิตใจดีขึ้นไม่มากก็น้อย

เรื่องนี้มันเป็นความเชื่อมโยงส่วนนึงของผม ที่ใน Memories หรือ On This Day ใน Facebook ส่วนตัวของผมมักจะเขียนเรื่องอะไรแบบนี้อยู่บ่อยๆ 

เวลาที่เราดีใจผู้คนมักจะรายล้อมจนล้น แต่เวลาที่เสียใจมันจะเหลือไม่กี่คนที่อยู่ตรงนั้นกับเรา

ทั้งหมด มันทำให้ผมนึกถึงฉากนึงในหนังเรื่อง Jerry Maguire

ซีนท้ายๆ ของเรื่อง หลังการแข่งที่ Rod ทำแต้มให้ทีมชนะ และจบเกม เมื่อเข้ามาที่โถงห้องพักนักกีฬา Jerry มอง Rod ที่มีนักข่าวรุมล้อมสัมภาษณ์อยู่ไกลๆ เห็นความสำเร็จของเขา พอ Rod เห็น Jerry เขาหยุดการสัมภาษณ์ และพุ่งเข้ามากอดกับ Jerry

มันทำให้เห็นภาพตลอดทั้งเรื่อง ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใด Jerry ก็จะอยู่กับ Rod ตลอด