ช่วงที่ผมทำงานในบริษัทอยู่ก็ได้เจอเหตุการณ์หลายๆ อย่างครั้ง ตั้งแต่การเจอกับคนในทีมเองตอนที่ผมยังอยู่ทำงานด้านซอฟท์แวร์อยู่ และเจอคนภายนอกกับการทำงานดิจิทัลเอเยนซี่ ด้วยลักษณะงานที่มันอยู่คนละวงการแน่นอนว่าต้องแตกต่างกันอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ผมจะพูดถึงคือรูปแบบการทำงาน ซึ่งทั้งสองที่หรือแม้ว่าจะเป็นที่ไหน ก็น่าจะมีรูปแบบมีแค่ 2 แบบคือ ทำงานแบบลูกจ้างนายจ้าง และการทำงานแบบเพื่อนร่วมงาน
คนที่ชอบเข้าเว็บไซต์แล้วเจอเว็บที่น่าสนใจแบบบังเอิญ วิธีที่ในการอยากจะให้ตัวเองเข้าไปดูอีกรอบกันลืมที่ใช้กันบ่อยๆ ก็คือการ copy ลิงก์ เปิดแอปเมล์ จากนั้นส่งเข้าไปในเมล์ตัวเองใช่ไหมครับ และเราก็ปฏิบัติแบบนี้กันมาช้านานด้วยวิธีนี้ แต่ผมเจอแอปนึงครับที่จะช่วยให้เราลดขั้นตอนที่พูดมาทั้งหมดด้วยแอป Mail to Self บน App Store
ใครหลายคนคงเป็นแบบผมคืออยากจะนำเพลงที่มีอยู่บน YouTube มาฟังเองต่างหากบนคอมพิวเตอร์ หรือบนสมาร์ทโฟน เพื่อฟังแบบไม่ต้องมาเสียค่า data ในแพคเกจ (ที่มีเยอะขนาดไหนก็ไม่พอความต้องการของเรา) แล้วถ้าเราอยากได้เฉพาะ mp3 หล่ะจะทำอย่างไร?
เรื่องประสบการณ์การใช้งาน (User Experience: UX) ถูกพูดถึงอยู่เรื่อยๆ ครับ โดยเฉพาะถ้าใครที่ทำหรือต้องใช้แอปบนมือถือนี่จะเข้าใจได้ง่ายกว่าเดิม เพราะการใช้แอป ถ้าใช้งานยาก, หาสิ่งที่ต้องการไม่ได้ทุกอย่างก็จบ คนเลิกใช้ กดลบก็ว่ากันไป จริงๆ แอปในช่วงหลังๆ ผมว่ามันดีขึ้นกว่าแต่ก่อน เพราะผู้พัฒนาเขาให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากกว่าแต่ก่อนเยอะ
กระแสของวันที่เขียนบล็อกนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับคลิปการทวงข้าวเหนียวไก่ทอดของน้องผู้หญิงคนหนึ่ง จนถูกพูดถึงบนโลกออนไลน์โดยเฉพาะบน News Feed ของผมอย่างรวดเร็ว ทุกคนล้วนโพสต์ข้อความหรือคลิปเกี่ยวกับน้องทั้งนั้น ในฐานะที่เคยทำงานเกี่ยวกับแบรนด์ออนไลน์เกี่ยวกับ Content มาระยะสั้นๆ ก็พอเดาออกว่ามันต้องมีแบรนด์อะไรมาโหนกระแสนี้แน่ๆ (ไม่นับพวกเซเลปแท้และพวกทำเป็นเซเลปที่โหนนะครับ พูดแง่แบรนด์เท่านั้น)
ผมชอบดูหนังนะ แต่ผมไม่ใช่คนประเภทจะเข้าเดินเข้าออกโรงหนังแบบทุกสัปดาห์ (ก็รู้ว่าบัตรใบนึงก็ซัดไปเกือบๆ 200 บาทแล้ว) ผมก็เลือกเรื่องที่จะชมอยู่เหมือนกัน ซึ่งส่วนใหญ่ไม่ค่อยดูอะไรตามใครหรือตามกระแสชาวบ้านเท่าไหร่ ไปดูทีไรก็ไปคนเดียวตลอดเวลา เรื่องของเรื่องคืออยากกินป๊อปคอร์นคนเดียว (ใช่ซะทีไหนกัน)
หลังจากที่บ่นไปเรื่องอาหารตามสั่ง ก็ค้นพบว่าเรามันก็ขี้บ่นจังวะ 555 (มนุษย์ลุง) วันนี้มีเรื่องบ่นอีกหล่ะ จริงๆ จะเขียนบ่นมานานแล้ว แต่เพิ่งมานึกออกตอนที่เจอเข้ากับตัวอีกรอบวันนี้ เลยถือโอกาสซะเลยที่จะเล่า เป็นเรื่องเกี่ยวกับการใช้คำพูดและภาษาครับ
นับตั้งแต่ผมเปลี่ยนงานไปทำเอเยนซี่ ผมเองแทบจะไม่ได้ไปงานที่เป็นแนว Blogger เลย เพราะงานหลักที่ทำอยู่ในที่ทำงานก็กองพะเนิน อีกทั้งของ thumbsup ที่ผมเป็นส่วนหนึ่งที่ดูแลอยู่ก็บานตะเกียง จากที่เคยมีคนชวนก็ไปไม่ได้ สุดท้ายเขาเลยก็ถอดชื่อผมออกจากเชิญไปหล่ะ 555
เป็นครั้งแรกที่อายุ 33 ตื่นเต้นมากเลยครับ จบ…
ต้องสารภาพก่อนเลยครับว่าผมจะไม่ค่อยสนใจเรื่องการลงทุนอะไรเท่าไหร่ อย่างดีก็คือซื้อ LTF ไว้เดือนนึง 1000-2000 บาท รวมไปถึงหุ้นที่ผมไม่เคยคิดจะเล่น แต่สุดท้ายก็เปิด port กับเขาบ้างในปีนี้เอง ซึ่งการซื้อหุ้นก็อาศัยถาม หรือตามๆ ข่าวจากเว็บไซต์การเงิน หรือฟังข่าวเศรษฐกิจเอาเป็นส่วนใหญ่ และนานๆ ทีผมถึงจะเข้าไปอ่านในกระทู้เว็บไซต์ Pantip ห้องสินธร ที่เกี่ยวกับการลงทุน ซึ่งผมก็อ่านรู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง คือรู้มากสุดก็ซื้อ LTF วันที่หุ้นลงนะ เท่านั้นจริงๆ – -”