เชียงใหม่ เป็นจังหวัดที่ผมต้องไปอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง เพราะว่าต้องไปวิ่งมาราธอนงาน CMU Marathon แทบทุกปี โดยเฉพาะช่วงต้นปี ที่อากาศกำลังยอดเยี่ยม วิ่งแล้วสบายตัว อยากให้คนที่ชอบวิ่งได้มาลองวิ่งกันที่นี่ครับ
บล็อกนี้ไม่ได้พูดถึง BNK48 แต่เป็นการจดบันทึก เพราะสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาทีมที่ทำงานเก่าเลี้ยงส่งผมเนื่องในโอกาสที่ผมทำงานเป็นวันสุดท้ายที่ Digital Office SCG
ผมเคยได้ยินประโยคนี้เมื่อไม่นานมานี้ แล้วผมก็รู้สึกชอบประโยคนี้ขึ้นมาแบบทันทีเพราะมันสามารถคิดได้หลายมุมมอง
ช่วงตั้งแต่ทำงานที่บ้าน (Work From Home) เจอพฤติกรรมตัวเองว่าใช้มือถือเยอะขึ้น บ่อยขึ้น บ่อยในระดับที่ไม่รู้จะทำอะไรก็หยิบมือถือขึ้นมาไถๆ อ่านๆ แล้วก็วางไป ไม่เกิน 5 นาทีก็หยิบมาอีกแล้ว เป็นอย่างนี้แทบทุกวันจนรู้สึกว่านิสัยเริ่มเสียแล้ว
วันนี้เพิ่งดูฉลาดเกมส์โกงเดอะซีรีส์จบแบบครบ 12 ตอน ก็เลยแอบมีความคิดว่าเราน่าจะเขียนถึงฉลาดเกมส์โกงเวอร์ชั่นในความรู้สึกของเราสักหน่อย
ผมเป็นคนขี้เกียจมากคนนึงครับ ขี้เกียจแบบขี้เกียจจังเลย และทุกครั้งที่เรารู้สึกขี้เกียจ เราก็จะมองไปรอบๆ แล้วมองทุกคนเคลื่อนไหวก้าวไปข้างหน้า และก็กลับมาถามว่าทำไมเราไม่ขยันแบบคนอื่นบ้าง พอเป็นอย่างนี้ปั๊ปมันก็จะรู้สึกว่า เฮ้ย ไอ่ชิบหาย เราต้องตั้งใจละ แล้วก็ตั้งใจครับ แต่ตั้งใจอยู่ไม่เกิน 2 วัน แล้วก็กลับเข้ามาขี้เกียจตามปกติ
ตั้งแต่การเข้ามาของ Streaming Service ในเมืองไทย รวมไปถึงการเข้าถึงคอนเทนต์ผ่านหน้าจอโทรทัศน์ที่ทำได้ง่ายขึ้นผ่านสมาร์ททีวี ทำให้การดูหนังผ่านแผ่น DVD หรือ Blu-ray นั้นถูกลดความสำคัญให้เหลือน้อยลง น้อยลง น้อยลง…ไปตามลำดับ และทำให้การผลิตแผ่นเพื่อออกมาขายผู้สร้างก็น้อยลงตามไปด้วย
สืบเนื่องจากการดู YouTube เยอะขึ้นในบล็อกที่ผ่านมา เลยต้องขอพูดถึงคอนเทนต์บน YouTube อีกสักบล็อกแล้วกันนะครับ เพราะยังไม่ได้พูดถึงเรื่องสั้นที่ได้ตามดูตั้งแต่ EP1 ถึง EP10 นั่นคือ #กักตัวStories จากค่ายนาดาว
ใกล้หมดช่วง Work From Home ของผมแล้ว ซึ่งถ้าเทียบกับคนอื่นๆ แล้วอาจจะยาวนานกว่าปกติ เพราะหน่วยงานที่ผมทำงานอยู่ขณะที่เขียนนี้ได้ประกาศให้ทำงานที่บ้านจนถึงสิ้นเดือนมิถุนายน ซึ่งเป็นการประกาศตั้งแต่ช่วงหลังสงกรานต์ หรือผ่านไป 1 เดือนหลังจากเริ่ม Work From Home กันจริงจัง
